Stichting Petra etcetera deelt onder ander via deze website informatie en ervaringskennis over leven met een bipolaire stoornis. Of eigenlijk noemen wij het liever een bipolaire gevoeligheid. Petra’s verhaal maar ook die van andere ervaringsgenoten, betrokkenen en behandelaars met als doel (zelf)stigma op psychische aandoeningen weg te nemen. 

“Ik heet Petra,
ik heb een psychische gevoeligheid
maar ik ben zoveel meer.
Vandaar: Petra etcetera.”

Openheid over psychische problemen is, als je eraan toe bent, belangrijk voor herstel. Het leidt tot begrip bij de ander en is hét middel tegen stigma. Door je ervaringen te delen leren anderen jou beter kennen maar je leert ook jezelf goed kennen. Een gesprek met een ander is een kennismaking met jezelf. En zelfkennis is nodig om de juiste keuzes in het leven te maken waardoor je beter in balans blijft. Mensen helpen op weg naar herstel, de mogelijkheid bieden om zichzelf te ontwikkelen en zo de kwaliteit van hun leven verbeteren … dat is wat wij als stichting graag willen bereiken. We zijn heel blij met een donatie. Groot of klein, alle beetjes helpen 🙂

Logo_def_CMYK

Wil jij een gastblog schrijven?
Heb je als ervaringsgenoot, betrokkene of behandelaar ervaringen met de bipolaire stoornis die je graag wilt delen? Aarzel niet en klik hier voor de spelregels want ‘delen is helen’.

Je kan ook een gastvlog maken! 
Vind je het leuk om voor ons YouTube-kanaal jezelf te vloggen en in het kort antwoord te geven op de volgende vier vragen:

  1. Wie ben je?
  2. Wat is er met je gebeurd?
  3. Wat was jouw keerpunt richting herstel?
  4. Hoe blijf je in balans?

Klik dan hier voor de spelregels of mail ons via: redactie@petraetcetera.nl

69 gedachten over “”

  1. Mijn moeder heeft last van een bipolaire stoornis. 2 jaar geleden is ze opgenomen in een inrichting wegens een psychose. Toen ze hier uit was begon ze aan herstel met therapie en medicatie. Dit heeft een positief effect gehad tot ze zelf niet meer naar therapie ging en tegen het advies in stopte met haar medicatie. Op dit moment is ze weer depressief nadat ze haar manische periode had gehad. Ze is dan heel onredelijk en het lijkt wel of ze dingen zegt waar ze niet over nadenkt. Een sorry komt er niet vanaf.

    Mijn vraag is: hoe krijg je iemand tot inzicht on weer te strarten met therapie en medicatie. Het onderwerp negeert ze en over medicatie is ze heel wantrouwend. Als ik het er over heb is het gelijk van… Het gaat goed met me en heb het niet nodig want dan ben ik mezelf niet. Toch is dit schone schijn want haar gedrag os echt een probleem en ze voert niets meer uit. Ligt de hele dag op de bank. We weten ons geen raad meer als familie want we hebben naar onze mening van alles geprobeerd. De harde hand en de hele zachte kant hebben we getoond maar niets helpt.

    Reageer ↓

    • Je moeder heeft het blijkbaar erg moeilijk om haar gevoeligheid te accepteren. Het is ook erg vervelend als je, voor je gevoel, continu wordt gewezen op je gedrag en de ongerustheid in iemand zijn stem hoort. Want, zo denk je, dat is toch nergens voor nodig? Ken je het begrip Expressed Emotion. Klik hier voor een uitleg: https://nl.wikipedia.org/wiki/Expressed_emotion

      En wellicht neem je moeder meer aan van een lotgenoot en zou je eens kunnen informeren of er in jouw buurt lotgenotenbijeenkomsten zijn? Dit kan via de vereniging. Zie: http://www.vmdb.nl

  2. Hoi Petra. Wat een mooie site!! Wat betreft manisch depressief, ik ben bijna 21 jaar getrouwd geweest met Herman, hij was manisch depressief, maar ik zou het zo weer doen, het heeft mijn leven zoveel gebracht. Mensen met MD zijn nooit saai, meestal heel slim, maar je moet wel het onderscheid kunnen maken tussen de persoon en de aandoening, je bent je ziekte niet, je hebt het. Het was soms ook best zwaar en je moet wel zorgen dat je er zelf niet aan onderdoor gaat, maar alles valt te leren en inzicht in de ziekte is wel een must. Ik kijk terug op een mooie tijd bij de VMDB en de lotgenotengroepen, misschien zien we elkaar weer eens, groetjes, Marleen

    Reageer ↓

Plaats hieronder je reactie.