Een leven lang?

Tekst: Monique van Tol

Mijn jeugd was onbezorgd. Warm in een heerlijk gezin. Mijn gezondheid was goed en toen ik zo’n 16 jaar was, lag de wereld aan mijn voeten. Ik wilde graag verpleegkundige worden.

Nu is het 2016 en naast wat lichamelijke kwaaltjes weet ik alweer 20 jaar dat ik bipolair ben. Mijn zoektocht naar evenwicht begon in het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) bij een heel sympathieke psychiater. Tijdens mijn behandeling overleed hij aan de gevolgen van een ernstige depressie. De tijd stond even stil.

girl-1098612_640

Toen ben ik naar de GGZ in mijn woonplaats gestuurd. Ik zat vast in een depressie die schommelde tussen een lichte en ernstige depressie. Alle soorten antidepressiva geprobeerd, maar niets kreeg mij langere tijd op het mildste niveau. Niet alleen medicijnen maar ook therapieën geprobeerd. Opnames ondergaan. Niets werkte voor langere tijd. Ook nog twee opnames voor elektroshocktherapie gehad. Ook wel: Electroconvulsietherapie (ECT) genoemd. De eerste opname was meer dan 20 weken met twee behandelingen per week. Dat sloeg aan, maar helaas ook niet voor hele lange tijd.

Ons huwelijk was hier niet tegen opgewassen en begin 2014 volgde een scheiding. De laatste opname van 5½ maand was in 2014. Toen 27 ECT’s gehad en daar ging het helemaal fout. De behandeling is gestopt omdat mijn geheugen was aangetast.

Terug naar de GGZ stond de behandelaar, de psychiater en de sociaal psychiatrisch verpleegkundige weer voor mij klaar. Stuk voor stuk toppers. Maar voor mij was het genoeg geweest. Het gevecht was klaar.

Ik heb contact gezocht met de Levenseindekliniek en kwam daar in een traject wat zou leiden tot euthanasie. Tijdens deze gesprekken kwam overtuigend naar boven dat het voor mij meer dan genoeg was. Dit leven vol strijd mocht beëindigt worden.

Nu was er nog een middel tegen depressie niet geprobeerd: Parnate. Dat dit niet eerder genoemd is, had ermee te maken dat ik Fentanyl stickers (sterke pijnstiller) plakte. Ik heb toen zelf Fentanyl afgebouwd en ben er totaal mee gestopt. Toen om Parnate gevraagd. Waarom? Omdat ik alles wat mogelijk is gedaan wilde hebben. Geen verwijten wilde van “waarom heb je dat niet geprobeerd?”. Het duurde twee weken. Toen voelde ik verandering en zat er positieve beweging in. Zes weken lang schommelde ik niet of nauwelijks en zat mijn stemming tegen hypomaan aan.

En nu? Het effect ebt weg. Ik schommel per dag tussen lichte en ernstige depressies. En ik denk: een leven lang?


monique

Mijn naam is Monique van Tol (1963). Ik ben alleenstaand maar heb twee heerlijke volwassen zonen, een schat van een schoondochter en een lieve vriendin van de jongste zoon. Door gezondheidsperikelen heb ik helaas geen werk. En … ik ben dus bipolair.

15 thoughts on “Een leven lang?

  1. Beste dames en heren,
    Psychiatrisch gezien gaat het mij goed, natuurlijk wat schommelingen maar binnen de perken!
    Mijn lichamelijke aandoeningen nemen toe, ik ben verhuisd naar een woning voor mindervalide. Dit bevalt goed. Tot later, Monique v. Tol

    Like

  2. Hallo Monique,

    Wat heb jij ontzettend veel meegemaakt! Ik heb ook al 42 jaar de Bip. stoornis en veel meegemaakt. Laatste jaar veel depressies. Opname gehad van 3 maanden en 29 ECT’s
    gehad. Wel wat geholpen, maar op eigen verzoek gestopt, ook ivm ernstig geheugenverlies,
    wat nu na bijna 2 maanden nog erg is. Heb al eerder ECT’s gehad, maar ben er bang voor en wil ze nooit meer! Gebruik nu Lamotrigine en het begint beter te gaan gelukkig. Heb ooit ook een tijdje Parnate gehad, maar hielp niet goed. Gelukkig heb ik wel een hele lieve, zorgzame man die veel voor me doet en een zoon v bijna 30 die samenwoont.
    Heel veel sterkte gewenst!
    Lieve groet,
    Ineke

    Like

    • Houd je man in ere, een echte steun is onvervangbaar en belangrijker nog onmisbaar!

      Ik ben op zoek naar zo een man, tips?
      Nee, gekheid maar ik mis het enorm, een liefhebbende man om me heen maar wie begint daar aan

      Sterkte

      Like

    • Monique, niet minderwaardig over jezelf doen hoor! Jij bent ook een heel goed mens en ik heb Joop 36 jaar geleden via een advertentie leren kennen en het klikte meteen. Toen wist hij nog niets van mijn Bipolaire stoornis en al in de 1e mnd van onze relatie werd ik met een psychose opgenomen. Hij is altijd trouw 50 km komen rijden om bij mij in het ziekenhuis te zijn of bij mijn ouders. Mijn moeder heeft eens gevraagd of hij wel bij me wou blijven en dat was hij zeker van plan. Veel ups en downs gehad, maar hij heeft zich er altijd goed doorheen geslagen en mij met alles geholpen en nóg!

      Ik gun jou ook zo’n man! Wie weet!?

      Lieve groet,
      Ineke

      Like

  3. Hi Monique,

    Gebruik je nog steeds parnate?
    Heeft het nog toch nog een beetje effect of helemaal niet meer? Hopelijk toch iets …

    Like

    • Ja,Emilia. Ik gebruik nog steeds Parnate, stemming is beter dan lange tijd is geweest. Nu lichte depressie. 🍀

      Like

Plaats hieronder je reactie.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s