Stichting Petra etcetera deelt onder ander via deze website informatie en ervaringskennis over leven met een bipolaire stoornis. Of eigenlijk noemen wij het liever een bipolaire gevoeligheid. Petra’s verhaal maar ook die van andere ervaringsgenoten, betrokkenen en behandelaars met als doel (zelf)stigma op psychische aandoeningen weg te nemen.
“Ik heet Petra,
ik heb een psychische gevoeligheid
maar ik ben zoveel meer.
Vandaar: Petra etcetera.”
Openheid over psychische problemen is, als je eraan toe bent, belangrijk voor herstel. Het leidt tot begrip bij de ander en is hét middel tegen stigma. Door je ervaringen te delen leren anderen jou beter kennen maar je leert ook jezelf goed kennen. Een gesprek met een ander is een kennismaking met jezelf. En zelfkennis is nodig om de juiste keuzes in het leven te maken waardoor je beter in balans blijft. Mensen helpen op weg naar herstel, de mogelijkheid bieden om zichzelf te ontwikkelen en zo de kwaliteit van hun leven verbeteren … dat is wat wij als stichting graag willen bereiken. We zijn heel blij met een donatie. Groot of klein, alle beetjes helpen 🙂
Wil jij een gastblog schrijven?
Heb je als ervaringsgenoot, betrokkene of behandelaar ervaringen met de bipolaire stoornis die je graag wilt delen? Aarzel niet en klik hier voor de spelregels want ‘delen is helen’.
Je kan ook een gastvlog maken!
Vind je het leuk om voor ons YouTube-kanaal jezelf te vloggen en in het kort antwoord te geven op de volgende vier vragen:
- Wie ben je?
- Wat is er met je gebeurd?
- Wat was jouw keerpunt richting herstel?
- Hoe blijf je in balans?
Klik dan hier voor de spelregels of mail ons via: redactie@petraetcetera.nl
Stichting Petra etcetera 
Ik ben Ineke en heb al bijna 42 jaar de Bipolaire stoornis met veel pieken en dalen, maar ook veel goede jaren ertussen. Nu helaas al 2,5 jaar een rapid cycler en kan bijna niet met de snel wisselende stemmingen omgaan. Moet ik zo de rest van mijn leven verder? Ik zie de toekomst somber in.
Ik kamp met dezelfde snelle wisselingen. Je kan er alleen maar mee omgaan als je het accepteert. Ik heb wel een bepaald patroon in een cyclus van 8 tot 10 weken. Praat erover met anderen. Ook waarom je afspraken veelal niet kan nakomen als dat aan de hand is. Wens je heel veel sterkte.
Hey Ineke,
Ik ben 38, op men 27ste hebben ze mijn ziekte vastgesteld maar ondanks medicatie en slechte relatie voel ik mij ook achteruit bollen, volhouden zegt iedereen maar ze weten niet waarover ze spreken, als je eens wil babbelen, laat je je maar horen, mijn naam is Tony Cleppe Groeten
8 jaar samen gewoond getrouwd met mijn man die bipolair type 2 had de laatste 3 jaar waren moeilijk hij heeft het nooit geaccepteerd en gaf mij en de kinderen de schuld uiteindelijk is hij weggelopen ik was er kapot van denk nog vaak dat het ik anders kunnen doen
Wat ontzettend moeilijk moet dat voor jou zijn geweest dat jouw man zijn gevoeligheid niet kon accepteren. Voel je alsjeblieft niet schuldig. Het had blijkbaar zo moeten lopen, en kon hij niet anders.